Standaryzacja

Wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni do norm.  Używane przez nas każdego dnia dokumenty mają standaryzowany format papieru, na przykład A4 i A3.  Umożliwia nam to tworzenie kopii w zgodnej z normami kopiarce, a następnie ich przechowywanie w folderach o standardowych rozmiarach itp. Podobnie można kupić rurę PCV do wody pitnej w Finlandii, a będzie ona pasowała do zaworu PCV kupionego we Włoszech, ponieważ ich średnice są standaryzowane zgodnie z normą europejską – w tym przypadku EN 1452.
Normy są opracowywane na zasadzie dobrowolnego porozumienia, z zastosowaniem otwartych i jasnych procedur i są wynikiem zgodnego stanowiska. Zwykle normy występują na trzech poziomach: krajowym, europejskim i międzynarodowym.

Niedawno ustanowione dyrektywy europejskie narzucają tak zwane 'zasadnicze wymagania' i opieranie się na normach europejskich przy opracowywaniu metod i procedur testowych, które mogą być przyjęte w celu wykazania, że produkt lub materiał, albo rozwiązanie techniczne spełnia wymagania.  W tym wypadku, normy europejskie stają się obligatoryjne i standaryzacja jest narzędziem służącym wzmocnieniu roli dyrektyw europejskich oraz sposobem udowodnienia, że produkt lub materiał (jak w przypadku tworzyw sztucznych) jest zgodny z europejskimi przepisami. Nowe inicjatywy w zakresie uregulowań prawnych UE dotyczących takich obszarów jak budownictwo energooszczędne lub ekologiczne również muszą być poparte normami. 

Dobrowolnie przyjęte normy są wyrazem porozumienia pomiędzy przedstawicielami przemysłu, organów ustawodawczych oraz końcowych odbiorców - typowym przykładem są tu na przykład normy ISO.

Kontakt z ekspertem
Więcej informacji
  •  
  •  
  •