Odpady z plastiku to wartościowy surowiec wtórny, który na wiele sposobów można wykorzystać powtórnie. Dzięki możliwościom ich zagospodarowania odgrywają istotną rolę w racjonalnym wykorzystaniu zasobów naturalnych i oszczędnym gospodarowaniu energią. To jedyny surowiec, który nie tylko można poddać recyklingowi, wielokrotnie przerabiając na nowe wyroby (np. z 35 zużytych butelek PET można wyprodukować bluzę z polaru); można również odzyskać zmagazynowaną w nim energię - wykorzystując go jako składnik do produkcji paliw alternatywnych (np. energia odzyskana z jednej tylko zużytej torby plastikowej pozwala oświetlać pokój 60-watową żarówką przez 10 minut). Wreszcie odpady z tworzyw służyć mogą w procesach przemysłowych jako substytut koksu i ropy naftowej, np. przy wytopie stali (patrz broszura "Recykling surowcowy w piecach hutniczych").
Recykling mechaniczny
Oznacza mechaniczne rozdrabnianie zużytych tworzyw sztucznych do postaci regranulatu lub recyklatu nadających się do ponownego przetworzenia. Struktura chemiczna pozostaje praktycznie niezmieniona. Rozdrobnione do niewielkich rozmiarów plastikowe cząstki są czyszczone i rozdzielane na różne frakcje. Recykling mechaniczny stosuje się jeśli odzyskiwane tworzywa są czyste i jednorodne.
Dobrym przykładem takiego procesu jest recykling mechaniczny zużytych butelek PET, folii przemysłowych z poliolefin czy ram okiennych z PVC. Duże ilości materiału o dobrej jakości, który nie uległ w czasie użytkowania jakiejkolwiek degradacji, można uzyskać poprzez odpowiednio zorganizowany system selektywnej zbiórki, a wówczas recykling mechaniczny będzie opcją ekonomicznie uzasadnioną.
Recykling surowcowy
Oznacza rozkład tworzywa pod wpływem temperatury lub w następstwie reakcji chemicznej na składniki podstawowe, z których powstało tworzywo. Otrzymane w ten sposób substancje chemiczne to przede wszystkim ciekłe węglowodory lub gazy, z których następnie można wyprodukować nowe tworzywa, lub inne surowce chemiczne. Recykling surowcowy to rozwiązanie odpowiednie w przypadku zmieszanych różnych rodzajów tworzyw lub odpadów plastikowych zanieczyszczonych innymi substancjami. W recyklingu surowcowym wykorzystuje się wiele metod i technologii, opartych m.in. na pirolizie, gazyfikacji, depolimeryzacji czy wytopie redukcyjnym w piecach hutniczych lub w innych procesach przetapiania. Technologiczna wykonalność tych procesów, przeważnie materiałowo zasilanych za pomocą wstępnie przygotowanych odpadów z tworzyw sztucznych - pochodzących zarówno z gospodarstw domowych jak i z bardziej złożonych wyrobów (odpady z zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego czy pojazdów wycofanych z eksploatacji) została dobrze udowodniona. Jednak w obecnych warunkach rynkowych jedynie technologia wytopu redukcyjnego w piecach hutniczych jest uzasadniona ekonomicznie na skalę przemysłową.
Odzysk energii
Odzysk energii oznacza spalanie odpadów z tworzyw sztucznych z równoczesnym produkowaniem energii do celów wytwarzania elektryczności, pary wodnej lub na potrzeby ogrzewania. Odzysk energii jest szczególnie wskazany w przypadku zmieszanych /lub zanieczyszczonych frakcji odpadów z tworzyw sztucznych.
Także i w tym przypadku stosuje się zarówno zmieszane odpady z gospodarstw domowych, jak i pochodzące z unieszkodliwiania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji. Przykładami takich instalacji są spalarnie odpadów komunalnych, jak np. wiedeńska spalarnia odpadów znajdująca się w centrum miasta, a także cementownie oraz zakłady przemysłu papierniczego (produkcja celulozy i wiskozy).
Zobacz film (w języku polskim) Dlaczego tworzywa sztuczne są zbyt cenne, by je wyrzucać
