Polimery fluorowe

Polimery fluorowe są związkami wielkocząsteczkowymi zawierającymi wiązania C-F. Do grupy tych związków należy politetrafluoroetylen (PTFE), pierwszy polimer fluorowy, który pojawił się na rynku pod koniec lat 40.

Polimery fluorowe można podzielić na polimery całkowicie fluorowane, w których wszystkie atomy wodoru są podstawione atomami fluoru (np. PTFE, PFA/MFA i kopolimer tetrafluoroetylen/heksafluoropropylen (FEP)) oraz polimery częściowo fluorowane, do których należą m.in. polifluorek winylidenu (PVDF), kopolimer etylen/tetrafluoroetylen (ETFE) i kopolimer etylen/chlorotrifluoroetylen (ECTFE).

Polimery fluorowe charakteryzują się wyjątkowo dużą wytrzymałością, trwałością oraz niezwykle wysoką odpornością chemiczną (na rozpuszczalniki, kwasy i zasady) i termiczną. Dzięki tym właściwościom polimery fluorowe są bardzo wszechstronne, stosuje się je m.in. do produkcji:
  • wysokowytrzymałych łożysk i uszczelek w samochodach i samolotach, poprawiających ich osiągi i bezpieczeństwo;
  • materiałów ognioodpornych, zmniejszających ryzyko pożaru w wysokich budynkach;
  • powłok licznych artykułów kuchennych, np. garnków, patelni, łopatek itp. (polimery fluorowe są niezastąpione ze względu na dużą stabilność termiczną oraz dzięki temu, że zapobiegają przywieraniu potraw);
  • powłok rur i zbiorników chemicznych oraz opakowań baterii litowo-jonowych, ponieważ zachowują pożądane właściwości przy niekorzystnym oddziaływaniu środowiska;
  • powłok przewodów w przemyśle telekomunikacyjnym i komputerowym, z uwagi na wysoką oporność elektryczną i dobre właściwości dielektryczne;
  • elementów implantów i cewników stosowanych w biomedycynie ze względu na ich odporność chemiczną.

    Według danych szacunkowych rynek polimerów fluorowych osiąga w skali światowej poziom 80.000-90.000 ton rocznie. Mimo że tworzywa te stanowią zaledwie 0,1 % wszystkich tworzyw sztucznych, dzięki swoim wyjątkowym właściwościom przyczyniły się znacznie do poprawy jakości naszego życia.
  •  
  •  
  •